Turizmde yerel tatlar ve yaşayan insan hazineleri, Tak, Tak Helva Ustaları Ustaları: Ali Aydoğdu ve Özgün Emre Aydoğdu
Keywords:
Turizm ve Yerel Tatlar, Yaşayan İnsan Hazineleri, Ermenek Tak-Tak helvasıAbstract
Turizm, bir kentin ulaşmak istediği hedeflere varmada ekonomik katkı sunan önemli sektörlerden biridir. Günümüzde turistlerin beklentileri arasında kültürün bir parçası olan farklı tatlar keşfetme arzusu önemli bir yer tutmaktadır. Toplumlarda sağlıklı beslenme bilinci, geleneksel ve doğal besinlerden üretilen tatların önemini artırmış ve mutfak kültürünün somut olmayan kültürel miras kapsamına alınmasını sağlamıştır. Makale konusu olarak; ilginç isimli geleneksel tak tak helva seçilmiştir. Helvanın ismini çocuklar vermiştir. Tak tak helva Ermenek ilçesinde geleneksel şekliyle üretilmektedir. Helvanın son üreticileri ise baba ile oğludur. Çalışmanın amacı; Tak tak helva üretiminin devam etmesi, Ermenek ve Taşeli Bölgesi ilçelerinin kültürel belleğinin gastronomi turizmi aracılığı ile tanıtılıp, gelecek nesillere taşınmasına katkı sunmaktır. Geleneği günümüzde yaşatmaya devam eden baba Ali Aydoğdu ve oğlu Özgün Emre Aydoğdu’nun mesleki deneyimlerinin Türkiye Yaşayan İnsan Hazineleri Listesine kaydedilerek yaşatılmasına değecek özelliklere sahip olduğu deneyimlenmiştir.
References
1. Oğuz, M. Ö. (2013). Somut Olmayan Kültürel Miras Nedir? Ankara: Geleneksel Yayıncılık.
2. EM Basat, (2013). Somut ve Somut Olmayan Mirası Birlikte Koruyabilmek, Milli Folklor, 2013, Yıl 25, Sayı 100, http://millifolklor.com
3. Gürçayır, S. (2011). Somut olmayan kültürel mirasın korunması sözleşmesi üzerine eleştirel bir okuma. Milli Folklor Dergisi, 92, 5-12.
4. Ekici, M. (2004). Bir sempozyumun ardından: Somut olmayan kültürel mirasın müzelenmesi. Milli Folklor Dergisi, 61, 5-13.
5. Holtorf, Cornelius. (2011). The Changing Contribution of Cultural Heritage to Society. Museum, International, 63, 8-16.
6. Öz, Mehmet (2021). Asırlık Tariflerle Türk Mutfağı, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı, Kütüphaneler Genel Müdürlüğü, Kültür Eserler Dizisi 641, ISBN: 978-975-17-5129-4, Yapım: Parkur Danışmanlık Ticaret LTD, Şirketi, Dördüncü Baskı, Genel Ağ: www.ktb.gov.tr, Ankara.
7. Bilgimöz, S., & Gülcan, B. (2021). Yaşayan İnsan Hazineleri Deneyimsel Turizmde Nasıl Bir Rol Üstlenebilir?. Sosyal, Beşer (Bilgimöz tarih yok)i ve İdari Bilimler Dergisi, 4(12), 1141-1160.
8. Gölgeli, Urfe; Yenipınar Uysal (2016). Yerel Yiyeceklerin Gastronomi Turizmindeki Yeri ve Önemi: Anamur Örneği, Mersin Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Turizm İşletmeciliği Ana Bilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Haziran 2016.
9. MiL, B. (2007). Yemek Pişirmeden Gastronomiye Uzanan Bakış Açısıyla Küreselleşen Yemek. Adnan Menderes Üniversitesi, 2.Ulusal Gastronomi Sempozyumu ve Sanatsal Etkinlikleri,10-11 Nisan 2008, Antalya.
10. Aslan, Z., Güneren, E., & Çoban, G. (2014). Destinasyon markalaşma sürecinde yöresel mutfağın rolü:Nevşehir örneği. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 2(4), 3-13, İçel Dergisi, 2022, 2(2), 00-0X.
11. Çapar ve Yenipınar (2016). Somut Olmayan Kültürel Miras Kaynağı Olarak Yöresel Yiyeceklerin Turizm Endüstrisinde Kullanılması, Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 100-105. https://doi.org/ 10.21325/jotags.2016.25
12. Özünel Ölçer, E. (2017). ‘‘İnsanlar, Gezegen Ve Refah İçin Bir Eylem Planı’’: Somut Olmayan Kültürel Miras Ve 2030 Sürdürülebilir Kalkınma Hedeflerine Eleştirel Yaklaşım. Milli Folklor Dergisi, 15(116), 18-32.
13. Oğuz, M. Ö. (2009). Somut Olmayan Kültürel Miras ve Kültürel İfade Çeşitliliği, Millî Folklor Dergisi,11(82), 6-12
14. Duymaz, A. Ş. ve Aydoğdu, G. (2008). Geleneksel Türk el sanatı Alem’in son ustalarından: Sandıklılı Hacı Süleyman Sallı. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18, 247-256.
15. Gümüş, İbrahim. (2019). Yaşayan insan hazinesi bağlamında Bartın’da maket ustası Ahmet Güldür. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 8(3), 1648-1665
16. Yenipınar U., Köşker H., Karacaoğlu S. (2014). Turizmde Yerel Yiyeceklerin Önemi ve Coğrafi İşaretleme: Van Otlu Peyniri, Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 2/2 (2014) 13-23, www.jotags.org.
17. Özünel, Ö., E. (2013). From Showcase to Live Performance Intangible Cultural Heritage and Museums, Somut Olmayan Kültürel Mirasın Geleceği Türkiye Deneyimi, s:67-74 (Ed. M. Öcal Oğuz, Ölçer Özünel E., Gürçayır Teke, S). UNESCO Türkiye Milli Komisyonu. Reşit Galip Caddesi Hereke Sokak No:10 06700 G.O.P.- Çankaya / ANKARA / TÜRKİYE Tel: +90 312. 426 58 94 – 427 19 48- 446 82 71 Faks: +90 312. 427 20 64. www.unesco.org.tr
18. Şimşek, (2015). Şimşek, E. (2015). Meddahlıkta, “yaşayan insan hazineleri listesi”ne eklenmesi gereken bir isim: Kadirlili Yusuf Sıra. Millî Folklor, 106, 5-13.
19. Girard, F. (2019). Guidelines for the establishment of national “living human treasures” systems.
20. Oğuz, M. Ö. (2018). Somut olmayan kültürel miras nedir? Ankara: Geleneksel Yayıncılık.
21. arastirmaegitim@ktb.gov.tr
22. Adams, C. van Manen, M. (2008). Phenomenology. In Given, Lisa M. (ed.) The sage encyelopedia of qualitati ve research methods (614-619). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
23. Denzin, N. K. (1989). Interpretive Biographi. Newbury Park, CL: Sage.
24. Smilde, R. (2009). Musicians as lifelong learners: Discovery through biography. Eburon Uitgeverij.
25. Clandinin, D. J., & Connely, F.M. (2000). Narrative inquiry: Experince and story in qualitative research.Sanfrancisco: Jossey-Bass Publishers.
26. Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches. ThousandOaks, CA:Sage.
27. aregem.ktb.gov.tr
28. Rubin, H. J.& Rubin, I. S. (2012). Qualitative Interviewing: The art of hearing data. Los Angeles, CA: Sage.
29. Atasoy, Ahmet 2022. (Özel görüşme)
